Anasayfa / İçtihat / Yargıtay Karar No : 373 - Karar Yıl 2015 / Esas No : 16287 - Esas Yıl 2014





MAHKEMESİ :Asliye Ceza MahkemesiSUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkumiyetMahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.Ancak;1-Sanığın, müştekinin işyerine gelerek, aracı ile kaza yaptığını söyleyip, geçici süreliğine kullanmak için müştekiden cep telefonunu istediği, müştekinin görüşme yapmasına izin vermesi üzerine, suça konu telefonu alarak işyeri dışına çıktığı ve aracına binerek olay yerinden uzaklaştığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden sanık hakkında kurulan hükümde aynı yasanın 141/1. maddesi uygulanmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, Kabule göre de, 2-İddianameyle sanık hakkında TCK’nun 155/1. maddesinin uygulanması istendiği halde CMK’nun 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, aynı yasanın 141/1. maddesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 3-Sanığın, suça konu eylemi olay günü saat 20.00 sıralarında gerçekleştirdiği, UYAP kaydında suç tarihinde güneşin, saat 16.54 te battığı, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında saat 18.54 ten sonraki zaman dilimin gece olarak kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 143/1 maddesi ile artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 4-Sanığın adli sicil kaydında yer alan Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1456 Esas 2007/3 Karar sayılı ilamının TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun değerlendirilmemesi, 5-Bu dava sebebiyle yapılan 7,50 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin dikkate alınmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.